โลกสวยงามแม้ยามหม่นหมอง

อาทิตย์นี้ไม่มีงาน

2009-01-20T05:38:00.001-08:00

สบายจัง

ดีใจแทนมนุษย์ เพราะอย่างน้อย ความรักก็ไม่เคยจางหาย

2009-01-17T22:39:00.000-08:00

วันนี้เรานั่งทำงานใต้ ศร 3 เราเห็นแม่พาลูกที่ป่วยมาเดินเล่น ลูกเค้าดูมายแข็งแรงเลย
แต่ดูแล้วมีความสุข ขอให้ลูกเค้าแข็งแรงก็แล้วกานน่ะ

วันนี้วันครู

2009-01-16T07:16:00.000-08:00

ขอให้คุณครูทุกคนมีความสุข สุขภาพแข็งแรง
และขอให้รวยๆ

สอบเสร็จเระ

2009-01-14T06:02:00.000-08:00

ในที่สุดเราก็สอบเสร็จแล้ว แต่งานยังมีอีกบานเลยเหะ
แต่วันนี้ทำเรื่องพุทธศาสนาไม่ได้เลยน่ะ
สงสารคนทีี่่ำไม่ได้นับถือพุทธไม่รู้ว่าทำได้ป่าว

กรุงเทพหนาวที่สุดในรอบ 30 ปี

2009-01-12T23:20:00.000-08:00

หนาวมากมายช่วงนี้ครับ ทำให้นึกถึงบ้านเลยน่ัะ แต่บ้านผมหนาวกว่านี้น่ะ ตั้งแต่มาอยู่กรุงเืทพ ปีนี้่หนาวที่สุดเีระ
งัยทุกคนก็รักษาสุขภาพด้วยก็แล้วกันน่ะครับ

ขออภัยในความไม่สวยงาม กำลังปรับปรุงอยู่ครับ

2009-01-02T03:55:00.000-08:00

รออีกซักแปป
ว่าแต่อยู่หอตอนปีใหม่ เหงาน่าดู

สวัสดีปีใหม่

2008-12-31T06:50:00.000-08:00

ขอให้ทุกท่านมีความสุขในวันขึ้นปีใหม่ ขอให้มีรอยยิ้มตลอดปี คิดสิ่งใดขอให้สมปราถนา ขอให้มีเงินมีทอง ของให้มีความสุข

มายได้อัพมานาน

2008-11-27T05:44:00.000-08:00

ผู้บ่าวกินอาหารแมว

2008-11-24T04:21:00.000-08:00

เมื่อวาน เป็นวันที่ห้องผมดูจะมีความสุขมากที่สุดน่ะครับ เพราะว่าเป็นวันที่เรารักษาห้องดีเด่น ประจำตึกพักชายที่ 13 เอาไว้อีกหนึ่งปี เป็น 3 ปีเระที่เราทำมา มายน่าเชื่อเหะ รางวัลนั้นก็โดนใจมากเลยครับ เป็นคุกกี้ กล่องหนึ่ง กับ ม่าม่า ลังหนึ่ง พอตกเย็นเราเลยปาร์ตี้ม่าม่ากันครับ เชิญมาทุกคน ผมอยากบอกว่าม่าม่าหอในอร่อยสุดแล้วครับ กินไปได้ สามสี่หม้อ ก้อเกิดอาการเครื่องหมด เราก้อไม่รู้จะหามาจากไหน ปลากระป๋อง ไข่ หมดเกลี้ยง เผอิญว่าสมัยก่อนห้องผมมีแมวตัวหนึ่ง ซึ่งเพื่อนห้องของผมจะชื้ออาหารแมวมาให้มันกิน จบเลยครับ ทุกคนมองหน้ากัน ผมว่าแล้ว มันเปิดแล้ว ก็เท่เลยครับ ตอนแรกก็มายมีใครกล้าหรอกกครับ แต่หนูทดลองเราบอกว่าอร่อยเท่านั้นเระ ทุกคนพุ่งใส่แปปเด๋วครับ หมดเกลี้ยง คราวนี้กินอาหารแมวไปแล้ว คราวหน้าเราจะกินอาหารหมากัน
55555+

การเปลี่ยนภาษาของคนที่ตอนแรกไม่มี Grave Accent

2008-11-22T09:20:00.000-08:00

คาดว่่าหลายคนคงมีปัญหาเดียวกับผมน่ะครับ ลองมาดูวิธีนี้กันครับ
control panel --> regional and language option
tab Advanced --> select language เลือก Thai แล้วเครื่องจะให้ restart
เข้าไปที่ control panel --> regional and language option หลัง restart เครื่องใหม่
กดปุ่ม Details... ตรงที่ install service ให้มี 2 ภาษา คือ ไทย กับ อังกฤษ สองอย่าง keyboard thai ให้เลือก Kedmanee
กดปุ่ม Key Settings... ให้แถบสีน้ำเงินอยู่ที่ Switch between input languages แล้วกดปุ่ม Change Key Sequence... จะมี option Grave Accent ให้เลือก

ที่มา: http://www.pocketonline.net/board/view.php?id=18383

เมื่องานทำบุญตึกมาถึง

2008-11-21T08:24:00.000-08:00

วันอาทิตย์แล้วครับที่ เราชาวตึกพักชายที่ 13 จะได้ทำบุญตึกซึ่งเป็นงานประจำปีของเราครับ วันนั้นก้อจะมีการนิมนต์พระมาฉันอาหารเช้า หลังจากนั้นก้อจะเป็นการเปิดตึกเพื่อให้คนนอกได้เข้าเยี่ยมชมตึกครับ ในวันนั้นก้อจะมีการประกวดห้องดีเด่นชึ่งห้องของผม คือห้อง 307 นั้นได้รางวัลติดต่อกันมา 3 ปี่แล้วครับ งานนี้เราเลยต้องรักษาแชมป์กันหน่อยครับ วันนี้ก้อเริ่มต้นกันตั้งแต่ล้างมุ่งลวดครับ เด๋วพรุ้งนี้ไม่รู้เหมือนกันครับว่าจะทำอะไร แต่คงมีงานให้ทำอีกเยอะครับ

เรื่องดีๆเกิดขึ้นกับเราเสมอๆ

2008-11-20T07:58:00.000-08:00

วันนีี้เพิ่งจะมีเวลามาอัพblogครับ วันนี้เรามีหลายหลายอารมมากน่ะครับ แต่วันนี้เราโกธร สองครั้งแล้วครับปกติผมค่อนข้างนิ่งมากครับไม่ค่อยโกธรใครง่ายๆหรอก ประมาณว่่าเป็นเฮอาน่ะครับแต่ที่วันนี้ตบะแตกจริงๆ มันก้อมีหลายเรื่องทีี่ไม่ชอบจริงๆครับ เรื่องเดียวที่ทำมให้ผมเกิดอารมณ์โมโหมากที่สุดคือ ผมเห็นคนอื่นไม่ให้เกียรติน้องของผม ผมแทบทนไม่ได้ เลยต้องรีบออกจากที่ตรงนั้น ผมไม่รู้เหมือนกันทำไมผมถึงโกธรมากขนาดนั้น ไม่รู้เหมือนกันครับ ผมเลยมาระบายมในblogนี้เลยครับ ซึ่งอาจจะผิดวัตถุประสงค์ของอาจารย์ไปหน่อยที่ให้เขียนเรื่องความดี แต่บางทีความดีของเรามันก็ไม่ได้น่าเล่าเลยน่ะครับ ผมอยากเล่าที่เป็นตัวของผมเอง อยากเล่าสิ่งที่เป็นตัวตนของผมเองมากกว่า อันนี้ต้องขออภัยน่ะครับ
แต่ที่ตั้งชื่อว่าเรื่องดีๆเิกิดขึ้นกับเสมอน่ะมันก็มีที่มาน่ะครับ คือ ชีวิตผมชอบดิ่งลงเหวเป็นประจำครับ แต่ผมกับชอบชีวิตแบบนี้ครับ ไม่รู็ทำไมครับท่านผู็อ่าน แต่เวลาผมย้อนกลับไปคิดถึงสิ่งที่ผ่านมามันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมใช้ชีวิตของผมคุ้มค่าแล้วครับ ผมคิดเสมอว่า ผมไม่รู็ว่าพรุ้งนี้ผมจะมีลมหายใจมั้ย แต่ถ้าผมยังมีวันนี้แล้วสิ่งที่ผมทำไม่ได้เดือดร้อนใคร ผมก้อจะทำมันครับ ผมไม่เคยคิดว่าอุปสรรคคือสิ่งเลวร้ายเลยครับ ผมเป็นคนหนึ่งครับที่ไม่ได้คิดว่าจะมาเรียนคอมครับ เพราะตอนนั้น ผมไปสัมภาษณ์เภสัชแล้วเค้าตรวจว่าผมตาบอดสีครับ วันนนั้นผมเสียใจมากน่ะครับ วันนั้นผมต้องกลับมานอนบ้านเพื่อนก่อนครับ ผมก้อซึมๆครับตามประสาคนผิดหวัง พอรุ่งเช้าผมก็เลยกลับบ้านครับ กลับถึงบ้านพ่อกับน้องผม กำลังกินข้าวอยู่ครับ ผมก็มานั่งกินด้วย พอกินได้ซะพักพ่อก็ถามผมว่า เป็นยังงัยครับ ผมก้อบอกว่าเค้าตัดสิทธ์ไปแล้วเพราะตาบอดสี รู้ไม่ครับ พ่อผม พูดอะไร พ่อผมจับบ่าแล้วพูดว่า ไม่เป็นรัยหรอก กินข้าวก่อน ผมเลยบอกพ่อผมว่าอิ่มเระ แล้วผมเดินเข้าห้องน้ำปิดประตูร้องไห้เลยครับ ผมไม่ได้โทษใคร ไม่ได้โทษโชคชะตา ผมร้องไห้เราะผมรู้ว่า พ่อกับแม่ผมผิดหวัง หลังจากวันนั้นผมก็ไม่ได้ไปไหนครับ ช่วงนั้นใกล้เลือกคณะพอดีครับผมก้อใช้เวลาอยู่กลับตัวเองใหม่ครับ คณะต่างๆที่มันเยอะแยกไปหมดเหลือให้ผมเลือกได้ไม่กี่คณะครับ เพราะผมมั่นใจตัวเองสามารถทำในสิ่งที่ผมคิดเอาไว้ได้ แต่ในเมื่อทางเลือกของคนเรามีเท่าที่มองเห็น ผมก็ชั่งใจอยู่นานครับก่อนจะเลือกเรียนโบราณคดีของศิลปากร เพราะผมชอบด้วยครับแนวลุยๆ ประมาณนั้น ผมก็เปิดไปดูคุณสมบัติของภาคนี้ครับ ก็อ่านไปเรื่อยๆครับ พมาถึงหน้าสุดท้ายเค้าบอกว่าตรวจตาบอดสีครับ จบเลยครับ ต้องมาเลือกคณะใหม่ สุดท้ายผมเลยเลือกเรียนคอมครับ เพราะผมคิดว่าตาบอดสีคงไม่ได้มีผลต่อการทำงานทั้งที่ตัวเองก็รู้ว่า ไม่ได้ชอบ และไม่ได้รู็จักคอมพิวเตอร์เลยครับ ผมมาเล่นmsnเป็นต้อนเรียนมหาลัยน่ะครับ ทุกอย่างเริ่มจากศูนย์ครับ จยวันนี้ก็ผ่านมาสามปีแล้วครับ ถ้าถามว่าถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ผมอยากแก้ไขส่วนไหนของชีวิต ผมอยากแก้ไขช่วงไหนในของชีวิต ผมก็อยากตอบว่าผมจะไม่แก้ไขสิ่งไหนเลยครับ ชีวิตของคนเรามันก็แปลกน่ะครับ หลายคนไม่ได้พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีติดมา พยายามหา หรือพยายามหลีกหนีสิ่งที่มันเป็นตัวเราเอง สิ่งที่มันติดตัวเรามามีสิ่งเดียวครับ คืออุปสรรค อุปสรรคคือสิ่งที่สร้างความไม่สบายใจให้แก่เราครับ วันนี้ที่ผมมาพูดเรื่องอุปสรรคเพราะวันนี้เพื่อนที่ผมรักคนหนึ่งร้องไห้ครับ ร้องไห้เพราะว่าโดนโขมยงานครับ ผมเข้าใจน่ะครับว่าความเสียใจมันรู้สึกอย่างไร ผมก็ผ่านมันมาหลายครั้งจนผมชินกับมันแล้วครับ วันนี้เพื่อนผมมานั่งตรงม้าหินอ่อนครับ นั่งซึมๆ เหมือนคนเก็บความทุกข์ไว้มากมายในโลก เค้านั่งรับลมกับผมนานสองนานครับก่อนที่จะเดินเข้าไปในตึก smc หลังจากนั้นผมก็เดินเข้ามาครับ เพื่อนผมคนนี้ยืนร้องไห้ครับ ผมสงสารเพื่อนผมน่ะครับ แต่ผมยังไม่ได้พูดอะไรมาก ที่ผมไม่พูดเพราะผมเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนผมดีครับ ว่ามันรู้สึกอย่างไร มีเฉพาะเวลาเท่านั้นครับที่จะรักษาความผิดหวังที่มันเกิดขึ้นได้ ไม่มีคำพูดใดๆจะมารักษามันได้ครับ แต่ถ้าให้ผมพูดอะไรซักอย่างผมจะขอพูดว่า "รู้น่ะว่าควรจะทำอย่างไร" มันเป็นประโยคที่ลุงของผมเคยพูดกับผมตอนที่ผมเจอตาบอดสีเระครับ มันทำให้ผมลืมความผิดหวังทุกๆสิ่งที่ผ่านมาเลยครับ เป็นคำพูดที่ผมคิดว่าสวยงามที่สุดในชีวิตของผมแล้วครับ มันไม่ได้เป็นคำพูดให้กำลังใจเลยครับ แต่มันเป็นคำพูดที่บอกให้เรามองตัวเองครับ มองว่าเราเองกำลังคิดอะไร และจะทำอย่างไรต่อไป จะจัดการกับความผิดหวังอย่างไร แล้ววันพรุ้งนี้เราจะทำอะไรเพื่อให้ชีวิตเราอยู๋ได้ต่อไป ตั้งแต่นั้นมาผมเลยเป็นคนชอบยิ้มเวลาเกิดปัญหาหรืออุปสรรคขึ้นครับ ยิ่งพอเข้ามาเรียนมหาลัย ผมค่อนข้างเดินทางบ่อยครับ ได้เจอได้เห็นได้สัมผัสชีวิตของคนหลากหลายโดยเฉพาะคนต่างจังหวัดที่ไม่ใช้คนภาคผม ทำให้ผมได้เห็นความสุขในรูปแบบที่หลากหลาย ได้เข้าใจว่าคนเรามันอยู่บนโลกผืนเดียวกันแต่ต่างมิติ ได้เข้าใจว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้หรอกครับ แต่เงินสร้างความสุขบนพื้นฐานของการรู็จักว่าความสุขของตนเองคืออะไร และถึงแม้ว่าทุกๆวันผมจะรู็สึกว่าผมเรียนคอมแล้วขัดแย้งกับตัวเองเข้าไปทุกทีแต่ในบางมุมของรอยยิ้มบนใบหน้าการได้เรียนคอมก็ทำให้ได้เจอประสบการร์ใหม่ มุมมองของคนที่ครั้งหนึ่งผมเคยพูดว่า คนเรียนคอมคือคนที่ชอบอยู๋กลับตัวเองเปลี่ยนไป ได้เข้าใจว่าทำไมถึงอยู่กับคอมได้นานสองนาน ได้เจอเพื่อนที่ถ้าผมไม่เรียนคอมมาคงไม่รู้จัก อย่างน้อยๆถึงชีวิตผมอาจไม่ได้เดินบนสายคอมเมื่อผมจบไป แต่การได้เรียนคอมก็เป็นส่วนหนึ่งที่พอวันหนึ่งที่ผมหมดลมหายใจมันจะเป็นสิ่งแรกที่ผมจะนึกขำตัวเอง นึกขำว่าชีวิตของฉันรู้จักเลขแค่สองตัวน่ะ เจ้า 0กับ1
ปล.ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่ต่อสู้ ไม่ว่าเรื่องไหนๆ ท่านไม่ได้ต่อสู้คนเดียวในโลกหรอกยังมีผมคนหนึ่ง ที่ต่อสู้เป็นเพื่อนท่าน ต่างกรรม ต่างวาระ แต่ก็คงจะเป็นความรู้สึกเดียวกัน ว่าซักวันฉันจะพบความสุขบนทางที่ฉันเลือกเดิน

เรื่องเล่าจากผู้บัญชาการทหารสูงสุด

2008-11-17T21:14:00.000-08:00

มีนักข่าวคนหนึ่งถามผู็บัญชาการทหารสูงสุดว่าท่านคิดว่าเพราะเหตุใดประเทศไทยถึงมีความไม่สงบในทางการเมือง ผู้บัญชาการทหารสูงสุดได้ตอบกลับไปอย่างน่าฟังว่า
"เพราะว่าคนไทยไม่มีระเบียบวินัย ถึงได้เกิดความไม่สงบจนวันนี้ อย่างเช่น เวลาที่จะมีไฟแดง มันจะมีไฟเหลืองเพื่อเตือนให้เราหยุดระวัง แทนที่คนไทยจะหยุด กลับรีบวิ่งข้ามไป "
ผมได้ฟังแล้วผมมานั่งคิดมันก็เป็นเหมือนดังท่านว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่จำเป็นต้องให้ใครแก้ เราต้องแก้ตัวเราเองก่อน ต่อไปนี้แทนที่เราจะมาโทษกันและกันเาเองต้องโทษตัวเองก่อนจริงไม่ครับ พูดถึงเรื่องการโทษตัวเองแล้ว ผมมีเรื่องเราอีกเรื่องหนึ่ง เรื่องหมาขี้เรื้อนครับ หมาขี้เรื้อนมันจะชอบเปลี่ยนที่นอน เพราะว่ามันนึกว่าที่นอนนั้นไม่สะอาดจึงทำให้มันคัน มันก็เลยเปลี่ยนที่นอนไปเรื่อย มันก้อเหมือนกับคนเราครับ ที่เวลามีอะไรเราจะมักโทษผู้อื่นก่อนตัวเราเองเสมอๆ

เมื่อคืนทำจ๋าร้องไห้อีกแล้ว

2008-11-17T20:59:00.000-08:00

ไอ้การที่เราเป็นคนปากหมาโดยกำเนิดเลยทำให้ผูหญิงร้องไห้มาหลายรายเระ ล่าสุดปูจ๋าเพื่อนที่สวยที่สุดก้อมาร้องไห้อีกแล้วครับ
5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
แต่ผมเป็นคนมีอารมณ์ขันน่ะก้อเลยกลายเป็.นมายรูสึกผิดเท่าไหร่ แต่วันนี้ปูจ๋าเราจะมาต่อยผมเลยน่ะ น่ากลัวจิงๆ 55แต่ผมขอโทดน่ะปูจ๋า
ขอโทดจิงๆ

สิ่งดีๆที่ไม่ได้มีทุกที่ไป..เศร้าใจ

2008-11-17T07:22:00.000-08:00

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่เราทุกคนอาจจะสุขสมฟวัง แต่ผมว่าเพื่อนผมคนหนึ่งเระที่ไม่ได้มีความสุขเลยกับวันนี้
วันนี้เค้าคนนั้นเจอกับสิ่งที่ไม่สบายใจอย่างหนึ่ง ความรักก็เหมือนแสงส่องนำทางให้พบความสุขแต่บางครั้งมันช่างเจ็บปวดว่ามะ
ขอให้สู้ต่อไป สู้ๆๆเพื่อนข้าพเจ้า

ขอถวายอาลัย ขอส่งเสด็จพระพี่นางสู่สวรรคาลัย

2008-11-15T03:52:00.000-08:00

ในวันนี้เป็นวันแสนโศกเศร้า อีกวันหนึ่งสำหรับประชาชนชาวไทย
เพราะวันนี้เป็นวันถวายพระเพลิงพระพี่นางของเรา ซึ่งตลอดชีวิตของพระองค์ได้ทรงทำนุบำรุง
และช่วยเหลือประสบนิกรทุกหมู่เล่า ด้วยพระกริยวัตรที่งดงาม และไม่เคยท้อแท้ต่อความยากลำบาก
โดยเฉพาะเรานิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่พระองค์เคยเป็นพระอาจารย์สอนที่นี้ เราซาบซึ้งในพระกรุณาเป็นล้นพ้น ขอให้ดวงวิญญาณของพระองค์จงไปสู่สรรค์ภพ และพระองค์จะอยู่ในใจของปวงชนชาวไทยตราบนานเท่านาน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า นายณัฐวุฒิ แสงทวี

พาน้องตึกไปซื้อคอม

2008-11-14T06:35:00.000-08:00

วันนี้คงจะนับเป็นความดีของเราได้น่ะครับ วันนี้เราพาน้องตกไปซื้อคอมที่งานคอมมาช์ทมาน่ะ
คงจะถือเป็นความดีได้น่ะครับ ว่าแต่วันนี้เราเหนื่อยจังเหะที่จิงน่ะวันนี้เรากะไปสนามหลวงเระน่ะแต่พอพี่โทรมาว่าคนเยอะเราเลยมายไปดีกว่าน่ะ แต่ใจจิงอยากไปน่ะอยากไปดูขบวนเระ แต่คนก้อคิดเหมือนเรากานน่ะ
เลยมายได้ไปเลยน่ะ

ความดีของเรา

2008-11-13T03:39:00.000-08:00

วันนี้ทำอะไรล่ะที่เป็นความดี นับวันในชีวิตของคนเราจะหายากลงไปทุกที อาจจะเป็นเพราะว่าในสภาพของสังคมเรา โดยเฉพาะในกรุงเทพ วันหนึ่งมีไม่ถึง 24 ชั่วโมงที่เป็นของเรา แต่เวลาส่วนใหญ่กลับถูกนำไปให้กับเหตุผลของการดำเนินชีวิต แต่วันนี้เราก็ทำความีอีกอย่างหนึ่งคือ การทำให้น้องปีหนึ่งสามัคคีกันโดยการรับน้องหอในสุดโหด 555+
ถือเป็นความดีของวันนี้แล้วกันน่ะครับ

การเริ่มต้นของ Web 2.0

2008-11-10T17:48:00.001-08:00

วันเวลา